Νέες εκδόσεις!

ΤΑ ΝΕΑ ΣΤΟΝ ΧΩΡΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ

Εδώ το πρωτάκι μας είναι περήφανο για τα ...πρώτης τάξεως βιβλία του:

1. Η αλεπού
2. Dinotrux

Και εμείς είμαστε περήφανες!

Την ίδια στιγμή το πολυγραφότατο τεταρτάκι μας έχει ήδη φτάσει στο 4ο βιβλίο της σειράς " Ο Ρομποτοβοηθός".

Αυτά συμβαίνουν όταν διαβάζουμε βιβλία και όταν συνυπάρχουν στον ίδιο χώρο μεγάλα και μικρά παιδιά...

Νέες κυκλοφορίες

Άλλη μια πρωτοεμφανιζόμενη συγγραφέας μας παρουσιάζει τη δουλειά της.
Είναι 8 ετών, έχει επιμορφωθεί στη δημιουργική γραφή και στη ρομποτική.

:)

Το τετράδιο "δημιουργώ"

Ένα παιδί σκέφτεται να αφιερώσει ένα τετράδιο στη δημιουργική γραφή και να γράψει στην ετικέτα "Το τετ.(ράδιο) δημιουργώ".
❤☺❤

Τετ.α.τετ: χαρτί-μολύβι

Το όνειρο του Πίτη

Ένα φανταστικό κεφάλαιο για το βιβλίο "Ένα ρομπότ με.... καρδιά"

Από τον Τ.

   Μια μέρα ο Πίτης ήταν σπίτι και έκανε το πρόγραμμά του. Κάποια στιγμή κάτι έπαθε, αλλά ο ιδιοκτήτης του δεν το είχε καταλάβει. Ο Πίτης είχε μέσα του έναν ποντικό, όμως δεν ήξερε αν αυτό είναι κακό. Απής* το έβγαλε, μετά συνέχιζε ένας πόνος. Ο Πίτης για κάποιον λόγο πονούσε σαν τον άνθρωπο. Τότε παρατήρησε κάποιες αλλαγές πάνω του.

   Το δεύτερο πράγμα που κατάλαβε είναι ότι σκέφτηκε, αγάπησε, όμως δεν κατάλαβε ότι περπατούσε και έφτασε στον δρόμο, όπου περνούσαν πολλά αυτοκίνητα. Εκεί ένα παιδί το είδε και φώναξε: "Σταμάτα, σταμάτα!". Ο Πίτης σταμάτησε ακριβώς τη στιγμή που ήταν έτοιμος να περάσει τον δρόμο. Γύρισε το κεφάλι του προς το παιδί και προχώρησε προς το μέρος του. Όταν έφτασε του είπε:

- Σ'ευχαριστώ πολύ! Μου έσωσες τη ζωή! Πώς σε λένε;

- Με λένε Γιώργο.

   Ο Πίτης πήγε σπίτι γιατί πέρασε η ώρα...Καθώς πήγαινε στο σπίτι έβρεξε, έπαθε ηλεκτροπληξία και χάλασε. 

   Ξύπνησε και τότε κατάλαβε πως όλα ήταν ένα όνειρο.

ΤΕΛΟΣ!!!

*απής (κρητική λέξη)=αφού, μετά 

Ημερολόγιο ηρωίδας

Βιβλίο: "Ένα ρομπότ με...καρδιά"

Αγαπημένο μου ημερολόγιο

   Σήμερα για μένα ήταν μια πολύ φανταστική μέρα. Οι γονείς μου νόμιζαν ότι ο Πίτι είχε χαλάσει, γι' αυτό και πήρα το "συνεργείο άμεσων επισκευών". Όταν εμείς το ακούσαμε, πανικοβληθήκαμε! Δεν ξέραμε τι να κάνουμε. Μετά από πέντε λεπτά μπήκε ο Σάμι στην κουζίνα με τις ρουκέτες πλάτης, τις πήραμε και φύγαμε αμέσως.
   Όταν εμείς βγαίναμε από το σπίτι, το αεροφορτηγάκι μας ακολουθούσε. Πετούσαμε όσο πιο γρήγορα μπορούσαμε, αλλά δεν μπορούσαμε πολύ γρήγορα, γιατί είχε πολλή κίνηση: ηλικιωμένα ζευγάρια που έκαναν αργά τη βόλτα τους με τα παλιομοδίτικα ιπτάμενα αυτοκίνητά τους, μεγάλα αερολεωφορεία γεμάτα επιβάτες.
   Κάποια στιγμή η ρουκέτα μου σταμάτησε και άρχισα να πέφτω. Τότε ο Πίτι έτρεξε να με πιάσει για να μην πέσω και ο Σάμι έτρεξε να αποσπάσει την προσοχή τους. Τότε άρχισε και αυτός να πέφτει, αλλά ο Πίτι έτρεξε γρήγορα να τον πιάσει για να μην πέσει και αυτός. Ο Πίτι πήρε την κατάσταση στα χέρια του. Πήγε και παραδόθηκε. Μας πήραν και εμάς και πήγαμε στο σπίτι. Οι γονείς μας ζήτησαν εξηγήσεις και τους τα είπαμε αναγκαστικά όλα.
   Ο Πίτι θα φύγει αύριο για άλλους πλανήτες, εφόσον όλα ξεκαθάρισαν, αλλά από μας είπε θα έρχεται κάθε μήνα να μας βλέπει.
   Ελπίζω να έρχεται πιο συχνά.

Καληνύχτα ❤

Ε.

Συνεχίζεται;

Κάποια προσθέτει ένα κεφάλαιο στο βιβλίο "Ένα ρομπότ με καρδιά".

Κεφάλαιο 8

Μετά από δυο μήνες


Σήμερα ο μικρός μου αδερφός έχει γενέθλια. Ο Πίτι είναι σε έναν άλλον πλανήτη και δεν μπορεί να έρθει, γι' αυτό ο Σάμι είναι πολύ λυπημένος.

Ωχ, χτυπάει το κουδούνι. Μάλλον θα ήρθαν για τα γενέθλια, αλλά δεν μοιάζει με άνθρωπο. Ποιος είναι;
-Μα πώς ; Πώς ήρθες;
-Ήρθα. Το' ξερα ότι ο Σάμι έχει γενέθλια, αλλά μην του το πεις ότι ήρθα. Μα πού είναι;
-Είναι στο δωμάτιό του, πήγαινε.

Τότε ο Πίτι πήγε στο δωμάτιο του Σάμι.

-Πριν λίγο ήρθα για τα γενέθλιά σου. Είδες που το 'ξερα ότι έχεις σήμερα;
-Σ' ευχαριστώ που ήρθες! Δε θέλω να ξαναφύγεις. Θέλω να μείνεις εδώ για πάντα.
-Θα το ήθελα πολύ, αλλά την άλλη βδομάδα φεύγω, αλλά θα ξαναέρθω. Έλα πάμε έξω.
-Εντάξει.

"Σάμι, σου άρεσε η έκπληξη;" είπε η μαμά.
"Το ξέρατε;"
"Ναι, μας το είχε πει."
"Αλήθεια;"
"Ναι."

Πέρασε η μια βδομάδα και ο Πίτι πρέπει να φύγει. Είμαι πολύ λυπημένη.

"Ωχ, όχι, μη φύγεις, σε παρακαλώ!", είπε ο Σάμι.
"Συγνώμη παιδιά, αλλά πρέπει να φύγω. Θα τα ξαναπούμε. Αντίο..." είπε κλαίγοντας ο Πίτι.
"Αντίο", πρόσθεσαν όλοι μαζί λυπημένοι.

Ε.

Παγκόσμια μέρα ποίησης

Δεν τα αφήνουμε ήσυχα τα βιβλία της ρομποτοβιβλιοθήκης!
Γιορτάζουμε την παγκόσμια μέρα ποίησης με ξεχωριστά είδη ποιημάτων.

Α) καλλιγράμματα/εικονοποιήματα

Σπίτι είναι εκεί που κατοικεί η καρδιά

Ακόμη ένα εναλλακτικό εξώφυλλο για το συγκεκριμένο βιβλίο. Γύρω από το κεφάλι διαβάζουμε:

Ρομποτάκι που βοηθάς
και πολύ μας αγαπάς
και εμείς σε αγαπάμε
και ποτέ δεν σε ξεχνάμε

Winnie: Το Άτακτο Ρομπότ

Γλυκό μου σπιτάκι
πού θα πας, θα μου φύγεις
θα πας στο ποταμάκι
και θα πνιγείς

Μα γιατί να φύγει το σπίτι;

Το ρομπότ με το αληθινό διαμάντι

Σε μια γη υπάρχουν Ρο 1 και 2 και 3 και 4 και 5 και 6 και 7

Πάνω: Το ρομπότ με το αληθινό διαμάντι
Κάτω: Η ιστορία του τσιτάχ (βιβλίο του συμμαθητή μας)

Στον πλανήτη τον μικρό
Είναι 7 μικρά ρομπότ

Το τσιτάχ το μοναχό
πάει βόλτα στο χωριό
και θωρεί την αλεπού
και του λέει "Για πού, για πού;"

Ο Ρομποτοβοηθός (βιβλίο συμμαθητή μας)

Είμαι ο Ρομποτοβοηθός και βοηθάω όλο τον κόσμο.
Και το καταλαβαίνω επειδή ανάβουν κόκκινα τα λαμπάκια μου
και πάω σε 5 δεύτερα και σας βοηθάω σε ό,τι χρειαστείτε.
Όπου και να είστε θα έρθω στη στιγμή.

Ένα ρομπότ...με καρδιά

Μια φορά κι έναν καιρό
πήγε ο Πίτης στον χορό
Μα δεν ήταν και πολύ ωραίος
και στη σειρά πάντα τελευταίος

Μια φορά και έναν καιρό ζούσε ένα ρομπότ που το έλεγαν Αλίκη
και του άρεσε μετά απ' το γεύμα να τρώει ένα σκουλήκι

Το έργο ενός μεγάλου παιδιού
καλλίγραμμα και χαϊκού

Του Πινόκιο

η μύτη μεγαλώνει

με τα ψέματα

Β) χαϊκού

πέ ντε συλ λα βές

και με τά άλ λες ε φτά

πέ ντε  α κό μη

Για τα βιβλία:
Εγώ και το ρομπότ μου
Η Κοκκινοσκουφίτσα
Ένα ρομπότ με καρδιά
Ρόζι Ρίβιαρ, η μηχανικός

Για το βιβλίο: Το ρομπότ με το αληθινό διαμάντι

Για το βιβλίο: Το ασημένιο ρομποτάκι με το κόκκινο φωτάκι

(εδώ φοράει χριστουγεννιάτικα ρούχα)

Ασημένιο Ρο
μποτάκι λαμπυρίζει
κόκκινη φωτιά

Σπίτι είναι εκεί που κατοικεί η καρδιά

Για τα βιβλία:
Άρης Γρανάζης
Ένα ρομπότ με καρδιά

Ρομποτάκι μου
γλυκό τα γρανάζια σου
είναι όνειρο

Παρουσίαση

Γράμμα σε πρόσωπο παραμυθιού

Το γράμμα μας γράφτηκε με φωνητική πληκτρολόγηση στο Google Drive.

Απευθύνεται στην κυρία αλεπού από το βιβλίο "Σπίτι είναι εκεί που κατοικεί η καρδιά".

Μιλάμε, γράφει, διορθώνουμε!

Η κατασκευή στην οποία αναφερόμαστε στο γράμμα:

Μια συγγραφική έκπληξη!

Ζει ανάμεσά μας! Γράφει ιστορίες, εικονογραφεί, δένει βιβλία.

Κανείς δεν του το ζήτησε. Όλοι το απολαύσαμε.

Εδώ μας διαβάζει το βιβλίο του "Ο Ρομποτοβοηθός και ο Ανδρέας με το ζωάκι του"

Ένα δείγμα του βιβλίου. Μπορείτε να το δανειστείτε από τη ρομποτοβιβλιοθήκη μας!

Θεατρικό παιχνίδι με αφορμή το δεύτερο βιβλίο του!

Μαντινάδα, Γουίνι

Από τη Σ.

Το ραβδάκι σου το κούνησες

ρομπότ θες να κάμεις

και συ ρομπότ έγινες

και δεν κατέχεις ίντα θέλα κάμεις

Το ζωντανό ρομπότ!

Μπιπ-μπιιιιπ!

Φτάνουν οι Απόκριες...

.... και η Καθαρά Δευτέρα!

Ποιος είπε ότι πετάω χαρταετό;

Κάνω κατασκευές και ετοιμάζομαι για το πάρτι!

Το αξίζω, αφού...

Είμαι ένα ζωντανό ρομποτάκι

Και γρήγορο πολύ

και βοηθάω τον ξάδερφό μου 

σε ό,τι χρειαστεί!

Από τον ποιητή και ζωγράφο Μ.

Το βιβλίο που μας έδωσε έμπνευση:

update:

Η μάγισσα και η ρομποτική σκούπα

Από δυο συγγραφικές ομάδες


Ιστορία 1

Μια μέρα που η Γουίνι έπρεπε να σκουπίσει αλλά βαριόταν, ο γάτος της ο Γουίλμπορ τη λυπήθηκε και της πήρε μια ρομποτική σκούπα. Όταν της έδωσε τη ρομποτική σκούπα, η Γουίνι δεν ήξερε τι είναι. Χοροπηδούσε πάνω της, καθόταν και έπινε καφέ.

Όμως μια μέρα πάτησε το κουμπί και άρχιζε να σκουπίζει και να την τραβάει από δω κι από κει. Ξαφνικά η σκούπα σταμάτησε και έσκασε πάνω της! Από κει και πέρα δεν ξαναπήρε ρομποτικά μηχανήματα.

Η μάγισσα είπε του Γουίλμπορ:
- Θυμάσαι τι έγινε με το ρομπότ;
- Όχι, δεν θυμάμαι τίποτα, Γουίνι.
- Και καλά που δεν θυμάσαι, Γουίλμπορ...

Χ , Σ

Ιστορία 2

Μια μέρα χτύπησε η πόρτα της Γουίνι και την άνοιξε. Ήταν ένα παιδάκι -αγόρι- που το έλεγαν Πάνο και της έδωσε ένα κουτί που είχε μέσα μια ρομποτική σκούπα. Όταν το άνοιξε κάθισε πάνω της και έσπασε. Μετά της έκαναν δώρο άλλη μια ρομποτική σκούπα, αλλά αυτή τη φορά δεν έκατσε η Γουίνι, αλλά ο Γουίλμπορ.  Δεν έσπασε η ρομποτική σκούπα, αλλά μόλις είδε το κινητό, πάτησε ένα κουμπί και άρχισε να γυρίζει η ρομποτική σκούπα που είχε πάνω τον Γουίλμπορ.

Μετά που κατέβηκε ο Γουίλμπορ, του ρούφηξε την ουρά και μετά όλον τον Γουίλμπορ! Η Γουίνι άρχισε να χτυπάει με το σκουπόξυλό της τη ρομποτική σκούπα μέχρι που την έσπασε και την πέταξε στα σκουπίδια.

Μετά χτύπησε η πόρτα και ήταν η φίλη της η Φουφήχτρα που κάθισε στον καναπέ να μιλήσουν. Είπαν πολλά πράγματα, αλλά το πιο σημαντικό που είπαν ήταν όταν η μάγισσα Γουίνι της μίλησε για τη ρομποτική σκούπα και η Φουφήχτρα της είπε να την είχε πετάξει από την αρχή που την είδε.

Μ, Μ, Γ,

Δημιουργικό Εργαστήριο με τη μάγισσα Γουίνι

Μετά την ανάγνωση τι;

Τα λέμε στα επόμενα εργαστήρια!

Από την επιστημονική φαντασία στη μυθολογία_1

Δαίδαλος

Α) κόμικ

Μέσα από τις ιστορίες με ανθρωπόμορφα πλάσματα  που ζωντανεύουν καταλαβαίνουμε καλύτερα τον εαυτό μας...

Κόμικ 1

Το άγαλμα επιτίθεται στον δημιουργό του, γιατί αυτός του στέρησε την ελευθερία.

Κόμικ 2

Το άγαλμα απέδρασε!

Θέματα:

• Ο πόθος της ελευθερίας
• Τι μπορεί να πάθει ο δημιουργός από το δημιούργημά του

Β) Μαντινάδες

Βιβλίο:

Το στόμα μου το άνοιξα

Το ψάρι θε να φάω

τα δόντια μου τα έσπασα 

και τώρα εγώ πονάω

Να ανοίξω την μπουκάρα μου

να φάω την ψαρούκλα

να δω αν είναι νόστιμη

ή απλά μια κούκλα

Πέτρινο ψάρι είδα εγώ,

σκέφτηκα να το σπάσω

στα όρη στ' άγρια βουνά

τον αετό να φτάσω

Θέμα: 

• Όταν κάτι μοιάζει ζωντανό (αλλά δεν είναι)

 Γ) Συγγραφή ιστορίας remake Δαίδαλος και Ίκαρος

   Σήμερα θα μιλήσουμε για την ιστορία του Δαίδαλου και του Ίκαρου το 2019.

   Ο Δαίδαλος είναι ο πατέρας του Ίκαρου και κάνει τη δουλειά του βοσκού. Μένει στον Πλάτανο. Ο Ίκαρος πάει στην Δ τάξη και έχει μανία να γλακά*.

   Του Ίκαρου του αρέσει να παίζει με το κινητό και το αγαπημένο του παιχνίδι στο κινητό είναι το Mincraft. Όμως, ο πατέρας του του λέει να μην παίζει πολλή ώρα στο κινητό, γιατί θα πάθει ζημιά.

   Όμως ο Ίκαρος δεν τον άκουσε και πόθανε.

*(κρητ.)να τρέχει

Γ.

   Σήμερα θα μιλήσουμε για την ιστορία με τον Δαίδαλο και τον Ίκαρο στο 2019.

   Ο Δαίδαλος ήταν ο πατέρας και δούλευε σε ένα κομμωτήριο και έμενε στο χωριό μου. Ο Ίκαρος πήγαινε στην Δ' τάξη δημοτικού και ήταν δέκα χρονών.

   Ο Ίκαρος τρελαινόταν να παίζει κινητό με τις ώρες. Ο Δαίδαλος του έλεγε να μην παίζει πολλή ώρα κινητό, γιατί θα πονέσει το κεφάλι του και θα βάλει γυαλιά.

   Τελικά, ο Ίκαρος τον άκουσε και δεν έπαθε τίποτα.

Μ. 

Θέματα: 

• Μέτρο, ευθύνη χρήσης
• Όταν ο κίνδυνος της τεχνολογίας δε σχετίζεται με φανταστικά ανθρωπόμορφα ρομπότ, αλλά με γνώριμες και υπαρκτές εφαρμογές της (κινητό, Ίντερνετ) που είναι ήδη εδώ